Savunmasız bir hayat..
Sıkıntılarla dolu artık..
Kimsesiz fakat gururlu..

Mutsuz ama mutlu gibi, bitmiş ama sonsuz gibi, gözlerinde sen arar gibi..!
Fakat bulsada faydasız artık, yorulmuş ve bitkin.
Anlamıyor, anlayamıyor bu mantık hani çok severdin, hani bıkmazdın bırakmazdın..
Herşey yalanmıydı seninde diğerlerinden farkın yokmuydu aslında ?
Ne bekliyordun benden o iki kelimeyi haykırmamımı..!
Ne değişecekti, sen anlamamışmıydın seni her dakika düşündüğümü her dakika istediğimi..
Evet anlamamıştın, çünkü hala bunları sözlerle ifade etmemi bekliyordun amansızca.
Hani derdimya beni ilerde anlarsın belki..
Yok olmadı.. Hala anlamadın ve anlayamayacaksın..!
Çünkü sen seni seviyordun beni değil, kendine güveniyordun bana değil..
Senin yangınınla kavrulurken sen yine kendine yanıyordun bana değil..
Zamanı gelmişti artık, oldu ve bitti. Kim yandı ? Yine ben yandım..
Her gece döktüğüm gözyaşları hatıra kaldı onca yaşananlara,
Fakat şimdi ne ben ne kendin ne o günler aklına geliyor..
Çünkü senin için herşey kural ! Yaşanır ve biter..
Neden bu kadar değiştin ? ” Senin yüzünden ”
Evet herşey benim yüzümden oldu, kurtulamadım hala şu satırları yazarken bile..
Üzgünüm sevdiğim benim sevgim bir anda nefrete dönüşmedi,
Aramam sormam aklına gelmesin unutmadım ve unutamayacağım..
Kendin için farklı olmasanda sen benim için her zaman farklıydın..
Ne verdiğim sözler, ne gördüğüm gözler yalandı..
Son sözümü tutmak isterim ama yapamam çünkü ben hala seni…

bir hikayeydi ve bitti, işte özeti.. =)

---

Sensiz hergün biraz yok olu$um mu ?